Meganisi

← Back to the Portfolio

under study / more info coming soon

κατοικία με ξενώνες

Η επιλογή του διασπασμένου κτιριακού όγκου τεκμηριώνεται εκτός από την χρήση του κτιρίου και το προτεινόμενο κτιριολογικό πρόγραμμα, στην αναφορά στα παραδοσιακά πέτρινα οικήματα υποστήριξης των αγροτικών δραστηριοτήτων (αποθήκες και τυροκομεία, τα λεγόμενα τυροκομόσπιτα), ή τα καταλύματα των βοσκών.  Η χρήση τους παραδοσιακά κάλυπτε τις ανάγκες κτηνοτρόφων και γεωργών σε απομακρυσμένα σημεία από τα χωριά τους, για προστασία από τις καιρικές συνθήκες, ανάπαυση και διανυκτέρευση.  Αυτά “δημιουργούνται”  χρησιμοποιώντας τις ξηρολιθιές,  προσαρτώμενα σε αυτές και εκμεταλλευόμενα ως πίσω πλευρά του κτίσματος την ήδη σχηματισμένη πλευρά από την ξηρολιθιά.

Μερικά παραδείγματα είναι το (θολιαστό) μιτάτο στην  Κρήτη, οι  βόλτοι Εγκλουβής στην Λευκάδα, τα σπηλάδια στην Νίσυρο.

Η μελέτη συντηρεί και αναδημιουργεί τις παλιές ξηρολιθιές ως μέσο διαμόρφωσης του εδάφους και διαχείρισης των επιπέδων έδρασης των οικημάτων.  Τα πέτρινα οικήματα  προσκολλώνται στις υπάρχουσες ξηρολιθιές, ακολουθώντας το κλιμακωτό του εδάφους. Στόχος της μελέτης είναι να σεβαστεί και να μην διαταράξει τα υπάρχοντα επίπεδα του φυσικού εδάφους με μεγάλες εκσκαφές καθώς και η ένταξη των κατασκευών στο βραχώδες περιβάλλον.

Εκτός από τους  ξενώνες που εμπνέονται από τα παραδοσιακά πέτρινα υποστηρικτικά οικήματα κυρίαρχη θέση στην αυτόνομη κατοικία κατέχει και το μοναδικό διώροφο κτίσμα που έχει την μορφή πύργου. Ουσιαστικά η αυτόνομη κατοικία συντάσσεται από δυο κλειστά πέτρινα οικήματα που ενώνονται με υαλοπετάσματα και στεγάζονται από ενιαίο στέγαστρο. Η χρήση των (σε κάποια σημεία κινητών) υαλοπετασμάτων εξασφαλίζει την αδιάκοπτη οπτική της πλαγιάς προς την θάλασσα.

Παράλληλα το ενιαίο στέγαστρο σκοπό έχει αφενός  να στεγάσει και να ενοποιήσει τους επιμέρους χώρους ανάμεσα στα διάσπαρτα οικήματα και αφετέρου να δημιουργήσει ημιυπαίθριους χώρους ανάπτυξης δραστηριοτήτων κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών υποστηρίζοντας την υπαίθρια ζωή.

Το στέγαστρο έχει  αναφορά στις στάνες της ελληνικής υπαίθρου των οποίων η πρόχειρη κάλυψη παρακολουθεί την πλαγιά. Επομένως η κλίση του στεγάστρου ενοποίησης επαναλαμβάνει την κλίση του εδάφους.  Είναι από μεταλλικό σκελετό και υποστυλώματα ενώ  η πλήρωσή του στο υπαίθριο κομμάτι της στέγασης γίνεται με μπαμπού για σκίαση. Οι επιφάνειες του στεγάστρου μεταξύ των οποίων και του εδάφους παρεμβάλλεται κτίριο  ή δημιουργούν ημιυπαίθριο καλύπτονται με βλάστηση (φυτεμένο δώμα). Τα φυτεμένα δώματα ενισχύουν την ένταξη του συγκροτήματος στο περιβάλλον. Με αυτόν τον τρόπο το συγκρότημα εξαφανίζεται στο τοπίο.

 

συνεργάτες:

Θανάσης Κοντιζάς (πολιτικός μηχανικός)

Δάφνη Κοκκίνη (μελέτη φύτευσης-τοπίου)

Άννα Σμπώκου (μελέτη φωτισμού)

 

 

The house is formed as a complex  of scattered  curved volumes, and  canopies connecting them, among 42 existing olive trees and preserved landscape stone walls (xirolithies).

The buildings have a reference to the traditional  stone residences   supporting the agricultural activities (warehouses, dairy-houses,  accommodations of shepherds).  They  were used traditionally for the needs of breeders and farmers in remote areas away from their villages, for protection from weather, for resting and staying overnight.  Some examples of this stone houses are found in other islands like the ‘’mitato’’ in  Crete, the ‘’voltos’’ in village Egklouvi in Lefkada nearby,  and the ‘’spiladia’’ in Nisyros.

The project  conserves and recreates the old, existing ‘’xirolithies’’  as a means of ground configuration and managing the levels of buildings. The stone houses stick to the existing ‘’xirolithies’’, following their ground pattern. The purpose of the project is to respect and not disturb the existing levels of the ground with large excavations, as well as integrate the structures into the rocky landscape.

The complex consists of 5 guest houses and a main residence. A special position in the independent residence holds the only two-floor building, that has the shape of a tower. The independent residence consists of two closed stone buildings that are connected by curtain walls and are covered by a  unified canopy. The use of (in some points, moving) curtain walls ensures the uninterrupted view of the slope towards the sea. The continuous  canopy unifies the individual spaces between the scattered buildings, and at the same time creates semi-open spaces for outdoor activity  during the summer months, valuing  the life in the countryside. The canopy  has a reference to the sheep folds of the Greek countryside, whose rough covering follows the slope. As a result, the inclination of the canopy repeats the inclination of the ground. Its frame and columns are out of steel, its filling in the outdoor part is made from bamboo for shading. The canopy  in other parts is covered with vegetation. The planted roofs enhance  the integration of the complex into the environment  and make it  disappear into the landscape.

 

collaborators:

Thanasis Kontizas (civil engineer)

Daphni Kokkini (landscape and plantation design)

Anna Sbokou (lighting design)

 

 

 

  • Filed under: housing