realized project / υλοποιημένο έργο

Η ανάθεση του έργου είχε ζητούμενο την κάλυψη των αυξανόμενων γραφειακών αναγκών μιας startup αλλά και την ταυτόχρονη παρουσία της στο επίπεδο της πόλης. Η εταιρεία αφορά μια εφαρμογή  για smartphones που βοηθάει τους επιβάτες να βρουν γρήγορα ταξί, και τους οδηγούς ταξί να βρίσκουν πελάτες.

Οι ίδιοι παρουσιάζοντας τον εαυτό τους λένε: Θέλουμε να ξέρουν οι χρήστες μας ότι είμαστε η πιο αξιόπιστη λύση για μια γρήγορη, ασφαλή, υψηλής ποιότητας μετακίνηση. Αλλά δεν θέλουμε και να παίρνουμε τον εαυτό μας πολύ στα σοβαρά. Μας αρέσει το χιούμορ και η ζωντάνια….. Αγαπάμε την Τέχνη. Ζούμε για το σούπερ design -στην τομή της λειτουργικότητας και της υψηλής αισθητικής.

Ο εσωτερικός διώροφος νέος χώρος γραφείων βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, στο ισόγειο της συμβολής των οδών Σίνα και του πεζόδρομου της Καπλανών ενώ περιλαμβάνει πατάρι με διπλού ύψους κενό. Το προσόν του νέου χώρου είναι ένας κήπος που δημιουργείται στο επίπεδο του ισογείου από την υψομετρική διαφορά της οδού Σίνα με την Καπλανών. Η σύνθεση οργανώνεται γύρω από αυτό το διώροφο κενό δίνοντάς του μια κεντρική θέση αφού ενοποιεί οπτικά όλους τους επιμέρους χώρους, προσανατολίζοντάς τους προς τον κήπο ως μόνιμο πράσινο σκηνικό που μεσολαβεί τον πυκνοδομημένο ιστό που περιβάλλει το κτίριο.  Στην ισόγεια στάθμη του δημιουργείται κενός πολυχρηστικός χώρος ο οποίος εξυπηρετεί μικρά meetings ή την συγκέντρωση των εργαζομένων. Εξαιτίας της μπλε-πράσινης μοκέτας που σαρώνει τον χώρο αλλά και της γειτνίασης με τον κήπο δημιουργεί μια αίσθηση πισίνας.  Στο επίπεδο του παταριού το κενό καλύπτεται από ένα δίχτυ στο οποίο κανείς μπορεί να ξαπλώσει, αιωρούμενος πάνω από τον πολυχρηστικό χώρο, από τον κήπο αλλά και πάνω από την συμβολή των οδών. Οι τεθλασμένες γραμμές των τοίχων, γυάλινων και συμπαγών, και στα δυο επίπεδα  υλοποιούν την αναφορά όλων των επιμέρους χώρων των γραφείων προς τον κεντρικό διώροφο, ενώ ταυτόχρονα ενεργοποιούν στο έπακρο τις δυνατότητες του χώρου. Με αυτόν τον τρόπο στο ισόγειο ένας τεθλασμένος τοίχος διαχωρίζει τον πολυχρηστικό κεντρικό χώρο από το καθιστικό και την reception. Στο πατάρι η τεθλασμένη φτιάχνει τον διάδρομο γύρω από τον οποίο οργανώνονται οι χώροι.  Στο επίπεδο αυτό αναπτύσσονται τα γραφεία, μια αίθουσα meeting, η κουζίνα και το wc. Ο διάδρομος  ¨αγκαλιάζει¨ το κεντρικό μεγάλο γραφείο το οποίο φιλοξενεί το customer support της εταιρίας. Άλλοτε συμπαγής άλλοτε γυάλινος δημιουργεί οπτική εκτόνωση προς τον κήπο και τον πεζόδρομο της οδού Καπλανών για όλα τα γραφεία αλλά και επικοινωνία μεταξύ τους δημιουργώντας επάλληλες φυγές. Το μεγάλο custom made τραπέζι δέκα θέσεων εργασίας παρακολουθεί τις τεθλασμένες γραμμές της κάτοψης. Η τεθλασμένη γραμμή του διαδρόμου τονίζεται και μέσω της συνεχόμενης φωτεινής γραμμής η οποία την διατρέχει. Ο διάδρομος και όλοι οι βοηθητικοί χώροι έχουν ουδέτερο γκρι χρώμα ενώ ο κάθε χώρος γραφείου εκατέρωθεν του  αποκτά ξεχωριστή χρωματική ταυτότητα σε μια παλέτα του πρασινομπλέ.  Η ανοιχτή κουζίνα-τραπεζαρία έχει υπαίθρια εκτόνωση με  custom σχεδιασμένο κυκλικό τραπέζι από σκυρόδεμα. Oι γυάλινες όψεις του γωνιακού κτιρίου ντύνονται με τον χάρτη της Αθήνας από ημιδιάφανη μεμβράνη αμμοβολής φιλτράροντας την θέα προς το εσωτερικό. Στην στοά προς την οδό Σίνα στήνεται ένα παιχνίδι στην επιφάνεια του κτιρίου με περιστρεφόμενα ξύλινα τετράγωνα-ψηφίδες. Περαστικοί και εργαζόμενοι παίζουν αλληλεπιδρώντας με την όψη των γραφείων και την μεταβάλλουν, γράφοντας  λέξεις, γυρνώντας τα ξύλινα τετραγωνάκια.

φωτογραφία: Μαριάνα Μπίστη, Πάνος Κοκκινιάς

This interior project was designed in order to meet the office needs of a constantly growing up startup company and also to reinforce its physical presence within the city environment. This company has come up with an application that helps general public to find the quickest taxi to get around and also taxi drivers to track customers easily.

They state about themselves:‘We want our users to know that we are the most reliable solution for a fast, safe, high quality transportation. However we don’t want to take ourselves too seriously; we like humor and vitality, life and adventure. We love art. We love super design, the intersection of functionality and high aesthetics.’

The new office space is located within the city center, on the ground floor, on the junction of Sina street and pedestrianized Kaplanon street. It includes a loft with a two storey height void. The height differentiation between Sina and Kaplanon streets enabled the creation of a garden on the ground level that gives a special quality to the project. The two storey height void is centrally positioned and all the various spaces are articulated around it in order to provide views towards the garden; a green setting that mediates the densely built urban tissue that surrounds the building. The empty versatile space of the ground floor operates as a meeting space. The blue-green floor carpet and the proximity to the garden provides a sense of ‘being in a pool’. On the first floor level, the void is covered by a net where the employees could lie on and float above the multipurpose space, the garden and the street level. The bent lines of the walls, in both levels, emphasize the concept of the void in relation with the office spaces and also activate maximum space capabilities. Similarly, on the ground floor a bent wall separates the multi-use space from the seating area and the reception. In the upper level the bent line formulates the corridor where all the spaces are organized around; spaces such as offices, a meeting room, a kitchen and a WC. This corridor also encloses the office that hosts the customer support of the company. Its solid and glass walls, operate as a visual diffuse to the garden and the pedestrianized Kaplanon street for all offices, providing successive views. The large custom made table fits up to ten working positions and follows the bent lines of the floor plan. The bent line of the corridor is highlighted by a continuous line of light that runs along it. The corridor and all secondary spaces have a neutral gray color while each office space acquires an individual color identity using a palette of blue green. The open kitchen-dining room has an outdoor expansion with a custom designed circular concrete table where the employees could take their lunch break.

photography: Mariana Bisti, Panos Kokkinias

realized project/υλοποιημένο έργο

“Skärmar och scener – se och bli sett” / Screens and scenes – see and be seen

Architectural competition for cultural center and hotel in Skellefteå, Sweden.

Maria Tsigara, Marianna Xyntarki, Leda Voutsina, Vasileios Ntovros, Studio k45: Giorgos Tzorbatzidis, Myrsini Glezou, Maria Damianou.

collaborators: Nikos Argyrou, Spyros Kosyvas, Dimos Moysiadis, Chrysanthin Vathi, Chrysokona Mavrou, Antigoni Karaiskou, Artemis Papadopoulou, Thanasis Vagias, Dimitris Theodoropoulos, Ilektra Kefaloniti.

———————————————————————————————————————————————————————————————————-

Skellefteå is a city with a rich cultural life and a storytelling tradition. The proposal is aimed at creating “storytelling” street facades and a building with a distinct identity, that stands out and has a discursive relationship with the city. The proposal is based on two poles: On one side Skellefteå storytelling tradition, and on the other hand the specific needs and regulations as expressed in the competition programme. The project aims to create a dynamic node where the building’s formal programme opens up to include the city’s informal activities.

The 4 activities/public bodies that are combined in the Cultural House  can be encoded in two types of principal activities: exhibition, that is to “see”(MAN museum, Skellefteå Art Hall)and performance, ie to “become seen” (Västerbotten Theatre).  Both  have as pre-condition /and lead to learning through communication (Västerbottens    library). The screen is the spatial expression of  “To see” and the stage of “to be seen”. The concept  of screen and sceen, are the key to approach  the programme and simultaneously make possible the expansion of the project, beyond the programme so that it becomes inclusive and welcoming.

Multifunctionality and participation is achieved through a combination of large volumes that can welcome a large crowd and more intimate corners. The project aims to adapt the building to the city’s skyline while giving it a landmark (both morphologically and functionally), which contributes to city marketing of Skelleftea in Sweden and abroad.

The design takes into consideration the position of the plot and orientation and surrounding urban spaces that provide morphological characteristics of typical house buildings in the area. The building is adjusted to the scale of the city at the southern part of the plot, adjacent to the city center and the city square, where even a child can reach the roof of Kulturhuset. At the north side of the plot, the project takes a regional character with the high hotel located at the main street and the railway. The building’s scale culminates when one moves from south to north.

The building is inspired by the character of the city, also in relation to roof inclinations and materials. The complex roof results from a multiplication of the neighboring existing roofs. Facade material and color suggestions are adapted to the city’s palette (Wood and metal). The building opens onto the pedestrian area (Tradgardsgatan and Kanalgatan), with transparent and open facades on the ground floor, and has a more introverted character along Torggatan, where loading and unloading takes place.

When moving between the square and the railway through Tradgardsgatan street one has two options: either to walk along Tradgardsgatan and experience Cultural House through the facade screen, or go through the Cultural House’s public passage (foyer) and be part of the activities that take place inside. Along the passageway can be found the city library, exhibition space, flexible spaces that can accommodate various activities as well as a coffee shop. An amphitheater and a portable stage provides the opportunity for informal conduct and encounters.

The outdoor environment is directly adjacent to the pedestrian zone. A route for  pedestrians and cyclists is created from the square to Kulturhuset’s entrance and through the building to the hotel, or the future travel center. Outside the main entrance, a system of inclined surfaces that work as seating and / or resting places of the Culture house expand to Kanalgatan to create a spatially dynamic meeting place in the city center.

The proposal is based on a strategic decision to emphasize and reveal the two scenes of Västerbotten Theatre and “give” them to the city as two distinct boxes. The two volumes are placed in such a way that space is created between, around, above and below them. The “negative” space created becomes the place that visitors can use either to follow various  activities (foyer for the scheduled activities) or for informal meetings,  performances, storytelling.

The scenario is that two times a month the culture house is open  to citizens who can utilize it in various ways.  The black boxe’s internal side opens toward the foyer and the seats are pulled out and aimed to accomodate the different things to do. The area between  the two scenes works as a regular lobby in conventional performances and as a dynamic scene when the building is opened to the audience.

The central  glass surface on the level of the scenes lets the sunlight inside and plays a double role: it becomes a screen of Kulturhuset’s foyer during programmed activities and a scene when the public “occupies” the building.

———————————————————————————————————————————————————————————————————–

Skellefteå är en stad med rikt kulturliv och envälkändberättartradition. Förslaget riktar sig mot att skapa berättande gatufasader och en byggnad med distinkt identitet, som utmärker sig och har en diskursiv relation till staden.Förslaget utgår från två poler: Å ena sida Skellefteås berättartradition och å andra sidan de specifika behov och föreskrifter som uttrycks i tävlingsprogrammet. Projektets syfte är att skapa en dynamisk nod där byggnadens formella program öppnar upp för att inkludera stadens informella aktiviteter.

De 4 verksamheter som ska kombineras i kulturhuset kan kodas i 2 typer av principiella aktiviteter: utställning, d.v.s. att se (MAN, Skellefteå konsthall) , uppträdande, d.v.s. att bli sedd (Västerbotten Teater) som både har som förutsättning och leder till lärande genom kommunikation (bibliotek). Skärmen är det rumsliga uttrycket föratt se och scen föratt bli sedd. Genom begreppen skärm och scenkommer projektet till med rumsfunktionsprogrammet som utgångspunkt, och dessa begrepp möjliggör också en expansion av projektet, så att det blir inkluderande och välkomnande. Multifunktionalitetet och delaktighet uppnås genom en kombination av stora volymer som vänder sig till den stora publiken och mer intima hörn där minde sällskap kan aktiveras.

Projektet syftar till att anpassa byggnaden till stadens skyline och samtidigt ge den ett landmärke (både gestaltnings- och funktionsmässigt), som bidrar till marknadsföringen av Skellefteå i Sverige och utomlands. Gestaltningen påverkas av tomtens placering och orientering samt omgivande stadsrum som ger morfologiska egenskaper till kulturhusets byggnad. Byggnaden får stadens skala vid södra delen av tomten, som gränsar till stadskärnan och stadens torg, där även ett barn kan nå kulturhusets tak. Vid norra sidan av tomten får projektet en regional karaktär med det höga hotellet placerat vid den stora gatan och järnvägen. Byggnadens skala kulminerar när man rör sig från söder till norr. Byggnaden inspireras av stadens karaktär, också när det kommer till taklutningar och material. Kulturhusets tak uppkommer från en multiplicering av granntomternas befintliga tak. Fasadmaterial och färgförslag anpassas till stadens palett (trä och plåt). Kulturhuset öppnar upp mot gågatorna (Trädgårdsgatan och Kanalgatan), med transparenta och öppningsbara fasader på entréplan, och har en mer introvert karaktär längs Torggatan, där in- och utlastning sker. När man rör sig mellan torget och järnvägen via Trädgårdsgatan har man 2 alternativ: antingen gå längs kulturhusets västra fasad via Trädgårdsgatan och uppleva kulturhuset genom fasadens skärm, eller gå genom kulturhusets publika passage (foajé) och vara del av aktiviteterna som sker. Längs passagen kan man hitta stadsbibliotek, utställningsytor, flexibla lokaler som kan rymma omväxlande aktiviteter samt ett kafé. En amfiteater och en flyttbar scen ger möjlighet till informella uppförande och möten. Utemiljön, i direkt anslutning till gågatorna, expanderas för att succesivt leda till Möjligheternas torg. Ett ohindrat flöde av gående och cyklister skapas från Möjlgheternas torg till Kulturhusets entré och genom huset till hotellet, eller det framtida resecentret. Utanför huvudentrén föreslås ett system av lutande ytor som funkar som sitt-och/eller liggplatser på kulturhusets tomt och expanderar till Kanalgatan för att skapa en rumsligt dynamisk mötesplats i stadskärnan. Förslaget baseras på ett strategiskt beslut att lyfta fram och avslöja de 2 scenerna av Västerbottensteater och ”ge” dem till staden som 2 distinkta boxar. De 2 volymerna placeras så att rum skapas mellan, runt, under och över dem. Det negativa utrymmet/mellanrummet som skapas blir det rum som publiken kan använda antingen för förmedla aktiviteter (foajé till programmerade uppvisningar) eller för informella möten, performances, berättarstunder.

Scenarion är att 2 gånger i månaden ges kulturhuset till medborgare som kan utnyttja det på olika sätt. Då öppnar black boxen sidan mot foajén och gradängerna dras ut och vänder sig för att riktas mot de olika aktiviteterna. Ytan mellan scenerna funkar som en vanlig foajé vid konventionella föreställningar inom boxarna och som en dynamisk scen när byggnaden öppnas mot publiken. Den centrala glasytan på scenernas nivå ger ljus och spelar en dubbel roll: den blir skärm till kulturhusets foajé vid konventionella föreställningar och scen när publiken «ockuperar» byggnaden.

under construction/υπό κατασκευή

Concept

Basic axis of the design concept is a recognizable identity of the new station. In city branding terms a station can become a landmark for the district.This brand is achieved inserting a distinct geometry (C form) that leads all the way from the street level to the underground platform. It is a bent surface, extracted from the tunnel profile. This profile contains also the lighting.This simple but particular gesture creates on street level a prismatic urban sculpture, which marks the entrance to the Metro, whereas in lower levels forms a cavity that directs the passengers.The aim of this new monumentality is expressed by the minimalism of the unified gesture and the elegance of the simple surfaces with strong materiality and lighting solutions.There are two colours chosen to express the C form, the golden and the light blue. The rest of the elements (structural etc) are fading in tones of grey.

Pavilions

The opened tunnel geometry (C form) creates on street level a sculptural prism. The golden anodized Metal surfaces though monumental reminiscent of historical monuments, at the same time have a sense of playfullness reacting to the different qualities of sunlight, referring as well to Solntsevo name. The glass parts of the pavilion are filmed with a digitized birch pattern that during the day allows the sunlight to enter over the station stairs. At night it appears as a light installation as the light reflected on the blue surfaces comes through the patterned glass.

Below-street underpass

The below street underpass connects the two stairs of the pavilions continuing their distinct geometry and surface materiality on the ceiling and the floor. The window over the landing that joins the stairways with the underpass brings daylight and a view of the sky.The two side surfaces correspond one to the element of the digitized pattern of the glass above and the other one to the simple fading grey structural surfaces of the below levels.

Hall for ticket

In the ticket hall space the distinction between the C form geometry in colour and the fading grey structural elements reveals itself the most. The C form recedes to the ceiling and the two distinct colours mark the difference of direction showing above the escalators the corresponding platforms below. Gold represents the city whereas light blue the countryside, the open sky.

The platform area

In the platform area the colour distinction is completed in the two full C forms of each platform. Placed back to back in different colours they leave between them a zone along the columns that creates a wall drilled with multiple shaped holes forming different types of thresholds. This is the place in-between the two flows where a variety of relaxing geometries evolve, sitting, meeting, getting information from screens, maps etc. This threshold zone is rendered with softer rubber material, comfortable and durable.

hiboux architecture (Dimitris Theodoropoulos, Marianna Xyntaraki, Maria Tsigara) + Chrysanthi Vathi + Antigoni Karaiskou

Σύλληψη

Βασικός άξονας σχεδιασμού είναι η έντονα αναγνωρίσιμη ταυτότητα του νέου σταθμού. Με μια λογική city branding όπου κάθε σταθμός συνδέεται με την συγκεκριμένη πόλη αποτελώντας ένα τοπόσημο, εισάγουμε μια αναγνωρίσιμη γεωμετρία/μορφή (σχήμα C) που οδηγεί από το επίπεδο της πόλης μέχρι το επίπεδο των πλατφορμών. Η γεωμετρία  αυτή είναι μια κυρτή επιφάνεια που προέρχεται από τις γεωμετρίες του τούνελ και παράγει η ίδια τον φωτισμό.Είναι μια χειρονομία απλή και ταυτόχρονα ιδιαίτερη η οποία στο επίπεδο της πόλης δημιουργεί ένα πρισματικό αστικό γλυπτό που σηματοδοτεί την πύλη στον υπόγειο χώρο ενώ στις υπόλοιπες στάθμες επαναλαμβάνεται ως  κοίλωμα  που παραλαμβάνει ή οδηγεί τους επιβάτες [προς τις πλατφόρμες]. Το νέο είδος μνημειακότητας συνδέεται με την έννοια του μινιμαλισμού που εισάγει η ενιαία χειρονομία αλλά και την κομψότητα των απλών επιφανειών με τα ενδιαφέροντα υλικά και τις  φωτιστικές τους ποιότητες/ιδιότητες. Οι  γεωμετρίες γίνονται αντιληπτές με δύο χρώματα (χρυσό και γαλάζιο) ενώ τα υπόλοιπα στοιχεία (προυπάρχοντα δομικά τμήματα κτλ) είναι σε αδρό γκρι χρώμα

Pavilions

Η αναπαραγωγή της γεωμετρίας του τούνελ (σχήμα C) παράγει στο επίπεδο της πόλης μια γλυπτική επιφάνεια- πρίσμα. Οι χρυσές ανοδιωμένες επιφάνειες του από τη μια θυμίζουν τα ιστορικά μνημεία της πόλης και ταυτόχρονα έχουν μια παιγνιώδη διάσταση σε σχέση με τις διαφορετικές ποιότητες του ηλιακού φωτός, αναφερόμενες και στο όνομα της περιοχής  (solntse σημαίνει ήλιος στα ρωσικά). Η είσοδος του πρίσματος κλείνει με τζάμι το οποίο έχει ένα  ψηφιοποιημένο μοτίβο σημύδας. Το πάτερν του τζαμιού επιτρέπει την ημέρα στο φως να μπαίνει στον σταθμό ενώ το βράδυ το μετατρέπει σε ένα φωτιστικό γλυπτό.

Υπόγειο πέρασμα

Η οροφή του υπόγειου περάσματος ακολουθεί την γεωμετρία και την επιλογή υλικών του pavilion. Η μια παράπλευρη επιφάνεια ντύνεται με  ψηφιδωτό πλακάκι αναπαριστώντας ένα ψηφιοποιημένο δάσος σημύδας.  Η απέναντι της  ντύνεται με ρώσικο αδρό γκρι γρανίτη. Οι δύο αυτές πλαϊνές επιφάνειες ανταποκρίνονται η πρώτη στο ψηφιοποιημένο μοτίβο σημύδας του τζαμιού του pavilion και η δεύτερη στις γκρι δομικές επιφάνειες που υπάρχουν στις υπόγειες στάθμες. Ένα άνοιγμα ψηλά πάνω από το πλατύσκαλο εισάγει το φως της ημέρας στο πέρασμα και επιτρέπει την θέα προς τον ουρανό.

Χώρος εισιτηρίων

Στον χώρο των εισιτηρίων η διάκριση μεταξύ της C γεωμετρίας και του γκρίζου δομικού υπόβαθρου γίνεται πολύ εμφανής. Η ανάπτυξη σε C μορφή περιορίζεται στην οροφή ενώ έχει διακριτό χρώμα προς κάθε την κάθε πλατφόρμα (από και προς το κέντρο της Μόσχας). Το χρυσό αντιστοιχεί στην πόλη ενώ το γαλάζιο στην εξοχή και τον ουρανό.

Πλατφόρμα

Στην περιοχή των πλατφορμών η γεωμετρία του κοίλου επαναλαμβάνεται για κάθε κατεύθυνση με το αντίστοιχο χρώμα. Η ζώνη κατά μήκος της συστοιχίας των κολονών κλείνεται σχηματίζοντας  έναν συμπαγή τοίχο ο οποίος ξετρυπιέται για να φτιάξει περάσματα και καθιστικές περιοχές. Είναι ένας ενδιάμεσος χώρος όπου αναπτύσονται διάφορες γεωμετρίες ανάπαυσης, καθιστικά, σημεία συνάντησης, λήψης πληροφοριών από οθόνες, χάρτες κτλ. Αυτή η ζώνη-κατώφλι ντύνεται στο σόκορο της με  λαστιχένιες λωρίδες, υλικό άνετο και ανθεκτικό για καθιστικό.

hiboux architecture(Δημήτρης Θεοδωρόπουλος, Μαριάννα Ξυνταράκη, Μαρία Τσιγάρα) + Χρυσάνθη Βάθη + Αντιγόνη Καραϊσκου