Ilissos Utopia*

Το ξεσκέπασμα των χειμάρρων της Αθήνας ελευθερώνει χώρους και συνέργειες χώρων στην κοινή χρήση, συνέργειες επίσης τεχνολογίας και φύσης. Οι ροές που εξυπηρετούν τα ποτάμια – ροές νερού, συγκοινωνιών, αέρα, εμφανίζονται ταυτόχρονα και διαπλέκονται σε μια συγχρονία. Γέφυρες κουβαλούν αυτοκίνητα, τραμ περνάνε στα γρασιδια, πεζοί η έφιπποι βολτάρουν, παιδιά παίζουν γύρω από τη γραμμή απορροής του νερού. Οι αλλεπάλληλες γραμμές της πόλης επικοινωνούν χωρίς να θάβει η μια την άλλη.

Στους παρόχθιους χώρους δημιουργούνται δυνατότητες για νέες χρήσεις, ένα φουαγιέ-πλαγιά αναμονής στα ΚΤΕΛ του Κηφισού. Χαμηλότερα επίπεδα της πόλης, που θάφτηκαν με τη δημιουργία των λεωφόρων πάνω απ’ τους χείμαρρους ξανά συμμετέχουν στο ανοιχτό παλίμψηστο, χωστές εκκλησίες, μικροί δρόμοι στα πλάγια του Ιλισσού.

*Η ουτοπία του Ιλισσού δημοσιεύτηκε μαζί με την Ουτοπία του Κτέλ (Κηφισού) στο άρθρο της Ζωή Παρασίδη “Οι Πόλεις Μας Αύριο” στις 27.01.2018 στην popaganda

https://popaganda.gr/stories/oi-poleis-mas-avrio-athina-thessaloniki/

είναι μια συνέχεια της έρευνας για φαντασιακούς μυστικούς κήπους, που ειχε πρωτοδημοσιευτει σε άρθρο στην athens voice home 2014